Sehabe – Sehabe’ye

Sende sevgi öldü çünkü mezarlıkta geziyordun
Her sabah aynı profilde geziyordun
Bilmiyordun saat 10’dan önce uyanırdım
Biz bütünken bile yarımdık

Ruhunun kutuplarında yanmayan ateştik
Senin özgürlüğün bendim sen tutsaklığı seçtin
Büyük bir şair olmak havalı hatta
Ama seninki gökyüzü diye tavana bakmak

Üzüntü gereksizse bence lüzumsuzdur
Sen salaklığına yandın ama baya uzun sürdü
Hayat akıp gidiyor bak, madden ve manen
Sen sırtındaki kurşunları saymaya devam et

İnsanlar ayrılır barışır
Bizimki sadece zaman kaybının yarışı
Küllerimi savurun ölümü yakın
Aşkın yaşı yok ama ölümü yakın

Özledim bile diyemez
Masumu oynar uslu uslu
Hissettiğim hep suçsuzluktu
Sen mutsuz değildin mutsuzluktun

Masumu oynar uslu uslu
Hissettiğim hep suçsuzluktu
Sen mutsuz değildin mutsuzluktun

Ben ağaç değil çiçektim sen anlamadın farkı
Mal gibi gittin bir de tüm ormanı yaktın
Fazla gördü hayat seni, tek isteğimi
Biri seni üzer ama ben herkes değilim

Yan yanayken bile soğuktun her zaman üşümüştük
Tango senin neyine lan onda bile düşürmüştün
Değer bilseydin, bu kalbi alsaydın
Keşke demeseydin, keşke gizemli kalsaydın

Maalesef hepsi gerçek
Salaklığına doyma şimdi bence
Beni karanlık büyüttü güneşe yok saygım
Eğer mum ışığıysam dibimde dursaydın

Sandın ki gözlerim hep senin
Beni üzsen de üzmedim hiç seni
Ruhumdaki tendin
Hayal ederken bi’ gece yaşamayı isterdim