Mehmet Elmas & Yener Çevik – Sakinim

Biz yağmur beklerken dolu yağdı
Girdiğim yolun elbet sonu vardı
Yaralarımı kendim sardım
Ben gidiyom şimdi helallik aldım

Sakinim içime kapanık olmaya alıştım
Senden sonra küs olduğum bu dör duvarla barıştım
Hayatla yarıştım lan o kalbinde çalıştım
Evinde otur dedikçe sen ortamlara karıştın

Triplerle savaştım dört duvarın arasında
İnsan oğlu y.rak gibi k*hpelik var kanında
Senin aşk dediğin olay o p*çin altında
Mutlu mesut yaşatır seni baba parasıyla

Düştüm gene dalgaya
Kafam çok güzel benim ve git başımdan gönme geri sende yalansın
Bende kapıldım salak gibi gözlerine
Saçma gelir duygularım yosun tutan kalbine

Derdime dert olmadı bulutla indim aşşağa
Seni benden alacak adamın yetermi lan d*şşağı
Ağlamak yasak bana söz verdim babama
Anlamadığın bu aşkıma şahit olsun Adana

Yıkılacak diye beklenen İstanbul gibiyim
Yaksanızda bitmeyen orman gibiyim
Gecenin dördünde şişenin dibiyim
Ölü Deniz çarşaf bende tütün giyim

Kimine göre deliyim aklınızı alın gidin
Ben hala kiracıyım senin miras lan evin
Ailemiz hariç kimseye etmeyiz yemin
Gökkuşağı hasmımız çünkü kurşini zemin

Daha demin bakıştık bi itle yüz yüze
İstersen atalım kim kimden yerse
Hiç çalışmadık derse diplomamız yok
Ben buraya içimi döktüm hiç kimsemiz yok

Anlam taşıyan bakışların bana bakınca hep yalan
Kim suçlu bu aşkta lan neydi senden arda kalan
Bir senaryo düşle şimdi kalbinse taş figüran
Filim bitti yarıda kaldı sendin aşkı hiçe Sayan

Sabah olmadan çıkıp gelsen söyle nolur yani
Benim verdiğim sevginin onda birini sana verdiler mi
Ve sonra dayım gitti kaybettim herşeyimi
Elimden gitti her şey anne tutamadım hiç birini