Edis – Duman

Günlerdir derbederim, izinde kayboldum
Yetmez mi bunca yara? Gel, olma kâbusum
Buzullar tende erir yakınca gözlerin
Tut n’olur, sendeledim
Gel, bu kez mahvoldum

Geçer mi? Heves değil, özlemin
Doldu içime içime, “Tak” dedi
Biter mi? Oynamaya doymadın, ya
Kalbim oldu oyuncak

Sendin her gece duam
Şimdi kalbim hep duvar
Sensiz aklım (hâlim) hep duman
Gel, el gibi durma
Doğ güneş gibi ruhuma
Sensiz aklım (hâlim) hep duman

Ya, ölürüm, bir gülsen ölürüm
Veririm sevdana bi’ ömür
Ne dünüm kalmış, bak, ne bugün
Ölürüm, bir gülsen ölürüm
Veririm sevdana bi’ ömür
Görürüm, ne yana baksam hatıran