Siyam – Gözlerimin Kahvesi

Belki bu son şansım olur
Dönmene son çarem olur

Gözlerimde yaş var ondan
belli değil kahvesi
ağladığımı anlamasın o
düşmesin ve görmesin
bir kez ölür insan bu son aşkın son perdesi
unuttum da herkesi sen
nerdesin ah nerdesin

Yokluğun yaz gününde üşütür
Duraksız caddelerde yürütür
Kalbimi göğsümde büyütür
Sindire sindire çürütür

Sensiz kalan her gece sonsuz gibi uzuyor
Çaresiz bir kalbimin feryadı da susuyor
Sevgini kaybettim ben izlerini ararken
Hayalini kurdum hep karanlıkta yanarken

Hasretini içtim ben zehir gibi yutarak
Bir yol aradım sana çıkmazlara saparak
Kendimi de yordum hep acılara katarak
Her nefeste tükendim hatıranı anarak