Hadise – Gece Puslu

Seni benden kimler almış?
Gece puslu, ay karanlık
Tutabilsem ellerinden
Hayat işte, koca bi’ bataklık

Yağmurlar var içimde, görsen
Ben seni kendimden sakınırken
Yine sağ sola savuruyo’ bak rüzgâr
Sağanak, sağanak ıslandım ben
Kendini sır gibi saklama artık
Ortada her şey, en derine battık
Ruhum zaten savaşıyo’ burada
Gerçek sandım, oysa yalandın

Seni benden almasın gece bana sormadan
Ama baştan söyley’im, gidemezsin sonradan
Beni bir tek sen duyardın
Biliyordum, çok yakındın
Unut artık geçmişi, boş ver
Başlayalım mı gel en baştan?

Ne dediğin hiç um’rumda değil
Sana yine koşa koşa gelmeliyim ben
Bi’ de kendime şunu söylerim artık
Seni yine bile bile kaybedemem ben

Belki de yok yere sonumuzu yazdık
Bırakmayı bilmez, e biraz da saftık
Korktuk, belki bocaladık aşkta
Bitmez sandık, oysa yanıldık