Keişan & CEG – Boşluk

Her günüm aynı, sanki bir F tipi koğuşu
Etkilemiyor beni sahil, rüzgâr, ay ya da güneşin doğuşu
Artık hissetmiyorum heyecan, artık hissetmiyorum coşku
Hapsolmuş gibi bir kara delikte, tek hissettiğim boşluk
Sıfır emotion, hiçbir şey hissedemiyorum
Sanki bir narkozun etkisinde gibi, hiçbir şey hissedemiyorum
Tedbir hâlindeyim, eskisi gibi pek işleri risk edemiyorum
Bir solucan gibi omurgasız, bu piçlerin iskeleti yok
Kimi sevdiysem sırtıma sıktı bir kurşun
Tek hissettiğim boşluk
Tek hissettiğim kuşku
Baba, yak dedim ve her gün kanatlanıp uçtum
Kendimi bıraktım bulutlar üstüne
Çünkü tek kurtuluş kush’tu

Nasıl böyle oldum? Hep uykusuz ve yorgun
Tek hissettiğim boşluk, tek hissettiğim boşluk
Yüzüm asık, solgun, gitgide yok oldum
Tek hissettiğim boşluk, tek hissettiğim boşluk

Edemem kendimden kuşku
Düştüm, kalkamadım, boşluk
Artık inkâr edemem bunu
Sadece ben değildim tek suçlu
Mutlu muyum? Hiç bilmem valla
Beynim, ruhum zindanlarda
Bileğime zinciri bağladılar
Yürü dedi, ilk adımıma binler var daha
Hislerim toprağın altında
Hiçbir b*k bilmiyon hakkımda
Artık nefret bile etmiyorum
Ama maalesef silinmiyor aklımdan
Alıştım zaten, fena değil gibi
İyi niyetliydim, enayiliğin dibi
Artık sadece uçuyorum gökyüzünde
İnemem ebabil gibi