Kalben – Al Beni

Kör suların kuyusunda
Gönül gözü bulanınca
Kalabalık kuytusunda
Salındım ben tek başıma

Aynı olmaz dedi ayna
Kendin çal ve kendin oyna
Mutsuzluğuna hiç doyma
Suçlusun sen doğduğunda

Geldin tuttun ellerimi
Öylece durdun yanımda
Usul usul kaynıyorken
Aşkın damarlarımda

Taşlar oynadı yerinden
Dönüşürken en derinden
Güzelliğinle ben sana
Al beni

Ben seni seçtim
Ne yollardan geçtim
Sandım kendime eştim
Ondan içimi deştim
Döktüm avuçlarına
Al beni, alsana