Manuş Baba – Hasret Kapısı

Çaldım kapını ben kaç kere o gece
Bağlamışım kurdela en sevdiğin çiçeğe
Açmadın kapını göreyim gül yüzün
Şu garip ne halde bir bilsen öleceğim

Derdinden bin beter olmuşum bu gece
Hasret kapısında oturmuşum tek başıma
Halimden bilenler yüzüme gülerler
Ne yapsam ne etsem sensiz yaşanmıyor ki

Ben eskiden böyle insan değildim
Seni gördüm göreli kendim de değilim
Senden bana yar olmaz ki bilirim
Lakin kalbime söz geçmez ben değilim