Nikbinler – Çölün Ortasında Bir Balkonum Var

Uykumda bir kediyle konuştum dün gece
Dedi ki senin aynan çatlak bakma içine
Aynı kocaman bir göz gibi üstümde
Yıldızlar beni izliyor ama tarafsız değiller

Her adımda kum yutar beni biraz daha
Zaman eğilmiş diz çökmüş kapımda
Kendimi çağırıyorum içimdeki vadiden
Duyuyorum sesimi ama tanımıyorum

Çölün ortasında bir balkonum var
Baktıkça kayboluyorum
Zihnimde salınan kedi kervanları
Ben miyim onlar yoksa yol muyum

Tahta bir at geçti rüyamdan
Üzerinde ben ama ben başka biriyim
Bir elimde antik bir radyo
Diğerinde unuttuğum bir çocukluk

Küllerimle resim çizdim tavana
Kırmızı bir güneş doğdu avuç içimden
Gerçek dediğin şey nedir ki sevgilim
Benim kedilerim var ve susmuyorlar hiç