Eskitilmiş Yaz – Gün Batımı

Düşünce gecenin içine,
Çeker mi elini biri gizlice?

Sarar belki izin verirsen,
Yorar yaşlar tek başına zaten.

Hatırlatır kanma,
Dalınca uzağa.

Derinime ine ine yaraya vurmuşum aylarca, hiç durmadan, tek kalınca…
Denemeyi denedim kaçmayı bilirim rüzgara, kıyılara, boş koylara…

Düşünce gecenin dibine,
Erir için kalır gidişlere…

Bi’ ses geldi öteden
Emindi bak kendinden:
“Büyü büyü az gül,
Gizli gizli ağla…”

Çocuk yaşta olsak, Özgürdük oysa.
Kalınca (sen) tek başına.
Konuşur o!
Kanma…

(Çıkar yollar saparsan uzun kıyılara)